Kilka włosów na szczotce dziennie to norma, nie powód do niepokoju. Problem zaczyna się wtedy, gdy wypadanie nasila się, utrzymuje przez dłuższy czas albo widać efekt w postaci przerzedzenia. W tym artykule tłumaczymy, ile włosów wypada normalnie, jakie są najczęstsze przyczyny nadmiernego wypadania, czym różni się ono od łysienia androgenowego i kiedy zgłosić się do dermatologa. Pokazujemy też, jak wygląda leczenie w Skingen.
Ile włosów wypada dziennie normalnie, a kiedy to sygnał alarmowy?
Naturalny cykl życia włosa kończy się jego wypadnięciem, a na jego miejscu zwykle wyrasta nowy. Za normę przyjmuje się wypadanie do około 100 włosów dziennie - to efekt naturalnej wymiany, a nie choroby. Sygnałem, który powinien Cię zaniepokoić, jest wypadanie utrzymujące się na wyższym poziomie przez kilka tygodni lub miesięcy, widoczne przerzedzenie w konkretnych miejscach głowy, poszerzający się przedziałek albo włosy zbierające się w większych kępkach na poduszce czy w odpływie prysznica. Sama liczba wypadających włosów bywa myląca, bo zależy od długości włosów i sposobu liczenia, dlatego większe znaczenie ma to, czy zauważasz realny spadek gęstości fryzury. Pomocna bywa prosta obserwacja: zdjęcie fryzury sprzed kilku miesięcy zestawione z obecnym stanem pokazuje różnicę wyraźniej niż liczenie pojedynczych włosów na szczotce.
Najczęstsze przyczyny nadmiernego wypadania włosów
Przyczyn nadmiernego wypadania włosów jest wiele i często nakładają się na siebie. Do najczęstszych należą silny stres, niedobory żelaza, cynku i witaminy D, zaburzenia pracy tarczycy, choroby skóry głowy, niektóre leki oraz zbyt agresywna pielęgnacja, na przykład częste farbowanie czy ciasne upięcia. U kobiet dużą rolę odgrywają zmiany hormonalne związane z ciążą, połogiem czy menopauzą. Mechanizm bywa podobny: organizm w reakcji na obciążenie przestawia większą liczbę mieszków w fazę spoczynku, a efekt widać dopiero kilka tygodni później, jako zwiększone wypadanie. Ten typ wypadania nazywa się łysieniem telogenowym i w większości przypadków ustępuje samoistnie, gdy usuniemy przyczynę. Warunek jest jeden - tę przyczynę trzeba faktycznie znaleźć, a nie zgadywać.
Czym się różni wypadanie włosów id łysienia androgenowego?
Łysienie androgenowe ma inne podłoże niż opisane wyżej wypadanie reaktywne. To zaburzenie genetycznie uwarunkowane, w którym mieszki włosowe są nadwrażliwe na działanie DHT, pochodnej testosteronu. Nie chodzi więc o nadmiar hormonu, tylko o to, jak mieszki na niego reagują. W efekcie włosy stopniowo się miniaturyzują w charakterystycznym wzorze: u mężczyzn to zwykle cofająca się linia włosów i przerzedzenie na czubku głowy, u kobiet rozlane przerzedzenie w okolicy szczytowej. W przeciwieństwie do łysienia telogenowego proces ten postępuje latami i nie cofa się sam z siebie. Rozróżnienie ma znaczenie praktyczne: przy wypadaniu reaktywnym często wystarczy usunąć przyczynę i poczekać, a przy łysieniu androgenowym im wcześniej zaczniemy działać, tym więcej mieszków uda się utrzymać w fazie aktywnego wzrostu. Więcej na temat przyczyn i metod leczenia tego typu łysienia piszemy w osobnym artykule poświęconym łysieniu androgenowemu.
Kiedy warto udać się do dermatologa?
Do dermatologa zgłoś się, gdy wypadanie włosów utrzymuje się dłużej niż dwa lub trzy miesiące, gdy widzisz wyraźne przerzedzenie albo cofanie się linii włosów, a także gdy skórze głowy towarzyszy swędzenie, łuszczenie się lub zaczerwienienie. Sygnałem do konsultacji jest też wypadanie włosów kępkami, a nie pojedynczo. W Skingen taka wizyta zaczyna się od oceny skóry głowy i mieszków włosowych oraz analizy rozmieszczenia przerzedzeń - dzięki temu można odróżnić wypadanie reaktywne od łysienia androgenowego czy plackowatego. Jeśli podejrzewamy niedobory lub zaburzenia hormonalne jako przyczynę, zlecamy odpowiednie badania laboratoryjne, zanim zaproponujemy konkretne leczenie.
Domowe sposoby a zabiegi w gabinecie
Domowa pielęgnacja ma sens przede wszystkim wtedy, gdy przyczyną wypadania są potwierdzone niedobory - wtedy pomaga odpowiednia suplementacja oraz łagodniejsze traktowanie włosów, czyli rzadsze farbowanie, mniej wysokiej temperatury i luźniejsze upięcia. Przy podłożu hormonalnym lub genetycznym, jak w łysieniu androgenowym, same domowe sposoby zwykle nie wystarczają. W gabinecie stosujemy dwie główne metody: mezoterapię igłową skóry głowy, czyli wstrzykiwanie bardzo cienką igłą koktajlu z kwasem hialuronowym, witaminami, mikroelementami i wyciągami roślinnymi, oraz osocze bogatopłytkowe, przygotowywane z krwi pacjenta i zawierające czynniki wzrostu. Osocze traktujemy jako metodę wspierającą - przy mocno zaawansowanym łysieniu z nieaktywnymi mieszkami jego skuteczność jest ograniczona.
Jak wygląda leczenie w Skingen?
Leczenie zaczynamy od konsultacji z dermatologiem, podczas której ustalamy prawdopodobną przyczynę wypadania - reaktywną, hormonalną lub genetyczną. Na tej podstawie dobieramy metodę: mezoterapię igłową skóry głowy, osocze bogatopłytkowe albo połączenie obu, jeśli sytuacja tego wymaga. Zabiegi prowadzimy w seriach, bo pojedyncza sesja nie daje trwałego efektu - mieszki włosowe potrzebują kilku powtórzeń, żeby odpowiedzieć wzmożonym wzrostem. W trakcie leczenia sprawdzamy, jak skóra głowy reaguje, i w razie potrzeby korygujemy skład koktajlu lub częstotliwość wizyt. Pełny zakres naszej oferty w tym zakresie znajdziesz na stronie poświęconej leczeniu wypadania włosów.
Wypadanie włosów rzadko ma jedną przyczynę
Wypadanie włosów rzadko ma jedną, prostą przyczynę, dlatego zamiast zgadywać, lepiej ustalić ją z dermatologiem. W Skingen zaczynamy od diagnozy, a dopiero potem proponujemy konkretne postępowanie, dopasowane do tego, czy masz do czynienia z przejściową reakcją organizmu, czy z postępującym łysieniem androgenowym. Jeśli zauważasz u siebie niepokojące objawy opisane w tym artykule, umów się na konsultację - im wcześniej zajmiemy się przyczyną, tym łatwiej o dobry efekt leczenia.
